Hoe staan Doven in de maatschappij? Of doofheid nu als cultuur of als handicap beschouwd wordt, het feit blijft dat men één zintuig niet of aanzienlijk minder kan gebruiken: het horen. In deze maatschappij die gebaseerd is op auditieve communicatie en vele auditieve bronnen en signalen kent, hebben Doven een achterstandspositie met alle gevolgen van dien.
In een poging om die achterstand op te heffen zijn er veel nationale en internationale belangenorganisaties van Doven opgericht, elk met een eigen identiteit en doelstelling. Zo kennen wij in Nederland Dovenschap, de belangenorganisatie van Doven die gebarentaal als hun natuurlijke taal zien.
Een recente activiteit van Dovenschap is het onderzoeken van de kwaliteit van tolken gebarentaal. Dit onderzoek werd uitgevoerd door het onderzoeksbureau Verwey-Jonker. Daarnaast bestaat de groep SAVON, een groep doven die vinden dat gesproken taal hun moedertaal is.
Waar de eerste groep pleit voor erkenning van gebarentaal en meer tolken, daar pleit de tweede groep voor meer ondertiteling en hulpmiddelen. Net als allerlei andere groeperingen binnen de maatschappij kent dus ook de dovengemeenschap verscheidenheid. Op internationaal niveau hebben Dove gebarentaalgebruikers zich verenigd in de European Union of the Deaf (EUD) en de World Federation of the Deaf (WFD).
In het dagelijks leven, thuis, op school of op het werk, maken Doven gebruik van allerlei hulpmiddelen en voorzieningen zoals hoorapparatuur, teksttelefoons, lichtapparatuur en trilapparatuur. Het spreekt voor zich dat voorzieningen en tolken niet altijd voorhanden zijn. In het contact met horenden ervaren doven dan hun handicap. Zij worden dan afhankelijk van de bereidheid tot communiceren van horenden. Doof zijn heeft als nadeel dat het hier om een onzichtbare handicap gaat, het is de persoon niet af te zien. Een ander nadeel zijn de associaties die het woord `doof` oproepen bij het algemene publiek. Een term die trouwens geheel uit den boze is, is 'doofstom'.
Zowel de Europese Unie als de Nederlandse regering hebben verschillende projecten ontwikkeld met als doel de integratie van gehandicapten te bevorderen en de beeldvorming over gehandicapten bij te stellen. De uiteindelijke wens is om de maatschappelijke ongelijkheid van gehandicapten, waaronder doven, tegen te gaan. Een goede wetgeving en een maatschappelijk bewustzijn zijn nodig om doven/Doven als gelijkwaardige burgers te laten functioneren.
|
artikel printen
