In Nederland kunnen Dove kinderen al vroeg terecht bij de peutergroepen van dovenscholen in hun omgeving. Het wordt aanbevolen om Dove kinderen zo vroeg mogelijk in het onderwijs te brengen, liefst vanaf twee jaar, zodat de taalontwikkeling zo veel mogelijk gestimuleerd wordt. Tegenwoordig werken er ook Dove groepsleiders in de opvang van Dove kinderen. Zo zien zij rolmodellen en bekwamen zij zich al vroeg in gebarentaal.
Het zien van volwassen Doven is nodig voor
deze kinderen. Al was het alleen maar om te voorkomen dat zij denken dat
zij dood gaan als zij volwassen worden, of horend worden bij het schoolverlaten.
Gedachten die een paar decennia geleden nog schering en inslag waren bij
Dove kinderen.
Al met al zijn er veel mogelijkheden voor horende ouders om een optimale
communicatie met hun kind tot stand te brengen. Maar het blijft onvermijdelijk
dat er situaties zijn waarin het kind achtergesteld is in de communicatie.
Vaak uit onwetendheid, soms uit onwil. Ridgeway (in press) noemt dit "communication
abuse": het bewust onthouden van (de mogelijkheid om deel te nemen aan)
communicatie, aan een kind.
Een voorbeeld is het kind ineens een jas aan
te trekken, op de achterbank van de auto neerzetten en uit rijden te gaan.
Waarbij het kind maar moet afwachten waar het heen gaat. Of gezinsmaaltijden
waarbij alle communicatie langs het kind verloopt. |