Dove kinderen die bij Dove ouders geboren worden, maken direct kennis met een vertrouwde en natuurlijke manier van communiceren en waarnemen. Zij nemen de taal en cultuur van hun ouders probleemloos over en de opvoeding kent geen bijzondere problematiek. Dit geldt voor een klein deel: ongeveer vijf procent van de doofgeboren kinderen.
Vijfennegentig procent van de Dove kinderen wordt bij horende ouders geboren. Zij zijn voor taal- en cultuuroverdracht afhankelijk van hun peergroup op de dovenschool. In die peergroup zijn het vaak de Dove kinderen van Dove ouders die hun taal en cultuur onder de andere leerlingen verspreiden. Omdat dit zo natuurlijk aanvoelt, slaat dit snel aan.
Horende kinderen van Dove ouders vormen eveneens een grote groep. Negentig tot vijfennegentig procent is horend. Voor hen voelt de taal en cultuur van de dovengemeenschap ook natuurlijk aan, maar zij bezitten nog een eigenschap: het kunnen horen. Wanneer zij opgroeien, moeten zij naar het reguliere onderwijs met een voor hen minder bekende taal en cultuur. De emancipatie van de dovengemeenschap, het bewust worden van de eigen taal en cultuur, heeft tevens een bewustwording op gang gebracht bij horende kinderen van Dove ouders.
Tijdens het emancipatieproces in Amerika ontstond de CODA-beweging; CODA is hier de afkorting voor "Children of Deaf Adults". Het kind van Dove ouders zijn, zien zij als een unicum: je behoort tot de meerderheid van de samenleving terwijl je ouders tot een minderheid behoren. En ook nog eens een minderheid met een achterstelling. Deze kinderen hebben toegang tot een wereld waarvan de deur voor hun ouders dichtslaat.
Wat dit betekent voor deze kinderen begint langzaam steeds duidelijker te worden. In de laatste decennia neemt het aantal onderzoeken naar deze groep en de hoeveelheid (autobiografische) literatuur toe. Een indringende film over dit thema is "Jenseitss der Stille".
Tegenwoordig bestaat voor Dove ouders de mogelijkheid tot steun bij het opvoeden van hun horende kinderen. Deze opvoedingssteun wordt gegeven door deskundigen van Doventeams behorend bij Riagg-kantoren. De ondersteuning kan plaatsvinden in de vorm van begeleiding, maar ook door deelname aan steungroepen van Dove ouders.
Opvoedingsondersteuning kan nodig zijn. Immers, horende kinderen worden door hun ouders wel ingeleid tot de Dovencultuur, maar behoren ook tot de horende cultuur, een cultuur waar hun ouders niet volledig in thuis zijn. Deze kinderen zijn meer op de horende cultuur aangewezen naarmate zij opgroeien en zich op meerdere terreinen van het maatschappelijk leven bevinden. Doof zijn is dan hun thuis, maar daarbuiten moeten zij horend zijn. |
artikel printen
